Meer dan 10.000 Israëlische Joden verzamelden zich maandagavond bij de voet van de Tempelberg in Jeruzalem om hun regering en de internationale gemeenschap er aan te herinneren dat de bijbelse heilige plaats aan hèn toebehoort.
Israel National News meldt dat de menigte een "eed van trouw" reciteerde aan een Joodse Tempelberg, waar op een dag weer een tempel voor de God van Israël zal staan.
Sprekers tijdens het evenement spraken hun ongenoegen uit over het feit dat tegenwoordig aan vrijwel iedereen behalve aan Joden is toegestaan om vrij naar de Tempelberg op te klimmen. De Islamitische autoriteiten hebben op dit moment de controle over de Tempelberg, en buitenlandse niet-Joodse bezoekers worden nagenoeg probleemloos toegelaten tot het plateau. Maar Joodse bezoekers worden regelmatig weggestuurd door de politie als er enige vrees is dat Moslim gewelddadig op hun aanwezigheid reageren.
Het is Joden en Christenen verboden om op de Tempelberg te bidden of Bijbels mee te nemen naar het omheinde gebied. Talloze malen hebben Islamitische autoriteiten Joden en Christenen, die zij daar in stilte gebeden zagen opzeggen, achtervolgd en verdreven.
- - - - - - - - - -
De laatste jaren klinkt van Arabische zijde regelmatig de bewering, dat de Joden niets te maken hebben met Jeruzalem en de Tempelberg. De Hoge Moslim Raad (Waqf), die het beheer heeft over de Tempelberg, schreef echter al in 1925 vol trots in een boekje dat deze plaats niets anders was dan de plaats van Salomo’s Tempel. Lees het maar na:
http://doctorbulldog.wordpress.com/2008/09/02/supreme-muslim-council-declared-temple-mount-to-be-jewish/
http://www.templeinstitute.org/1925-wakf-temple-mount-guide.pdf
Israël wil veilig in rust en vrede kunnen genieten van zijn vrijheid, net als ieder ander vrij land. Dat is maar weer gebleken in de eerste week van juni, toen het spektakel rond de ‘Bevrijd Gaza’ -vloot losbarstte buiten de territoriale wateren van Israël. Op hetzelfde moment werd opera Nabucco van Verdi aan de voet van de rotsvesting Massada opgevoerd. Zowel Massada als het libretto van de opera, dat je met recht Joods kunt noemen, symboliseren de Joodse vrijheidsdrang. In 73 n. Chr. verkozen 960 Joden op Massada de dood boven slavernij. Onder Nabucco (Nebukadnessar), de vorst van Babylon (538 v.Chr.) leefden ze in gevangenschap. Deze twee gebeurtenissen staan onuitwisbaar in het collectieve geheugen van het volk Israël gegrift.
Hoe lang geleden deze historische tragedies ook plaatsvonden, toch maakt het herleven van de geschiedenis diepe emoties los. De wereld lijkt Israëls vrijheid te willen opofferen aan een Palestijnse staat in het beloofde land. Het feit dat Israël nu weer op hetzelfde stukje grond woont als in Bijbelse tijden, is alleen te danken aan de Almachtige en niet aan de volkeren. Op z’n best staat de wereld onverschillig tegenover Israël, maar meestal wordt dit land beschouwd als de grote onruststoker van het Midden-Oosten en de wereld. Als de bekende Amerikaanse journaliste Helen Thomas (pag.16) al kan zeggen dat de Joden maar terug moeten gaan naar Duitsland en Polen – hoe kunnen ze dan meer liefde verwachten van de kant van hun openlijke vijanden? Wie zulke vrienden heeft, heeft geen vijanden nodig! Het bestaansrecht van Israël wordt zonder schroom in twijfel getrokken, Hamas wordt vergeleken met moeder Theresa en de IDF (Israëlische leger) met Jack the Ripper.
Daarom vinden wij het als redactie van Israel Today zo belangrijk om ons op tv, op het internet, en d.m.v. drukwerk te laten zien en horen. Op tv kunt u het ‘hoe’, op het internet het ‘wat’, en in het tijdschrift Israel Today het ‘waarom’ vernemen.
Lieve vrienden, jullie waarderen de woorden die uit Jeruzalem komen boven het gepraat over Jeruzalem. Hartelijk dank daarvoor!
Aviel Schneider en de Israel Today medewerkers