Uit een groot aantal nieuwsberichten bleek de afgelopen week dat Israël en de VS zich gered maken voor een op handen zijnde militaire aanval op nucleaire installaties in Iran.
Woensdag meldde Iran’s semi-officiële persbureau Fars dat ongeveer een week geleden een squadron Israëlische militaire vliegtuigen waren geland op een militair vliegveld in Saoudi-Arabië, of all places. Eerder deze maand was gemeld dat Saoudi-Arabië Israël had toegestaan om door zijn luchtruim te vliegen om Iran aan te vallen.
De Israëlische vliegtuigen waren naar verluidt geland op de luchthaven van Tabuk, in het noordwesten van Saudi-Arabië, die volgens het bericht zal fungeren als centrale uitvalsbasis voor de Israëlische luchtaanvallen tegen Iran.
Fars citeerde een Saoedische burger, die zei dat de Israëlische aanwezigheid en de samenwerking tussen de over de plaats regerende Saoedische prins en de Joodse staat het gesprek van de stad was.
Saoudi-Arabië heeft geen formele betrekkingen met Israël, en noemt de Joodse staat in het openbaar een vijand. Maar Riyad is net zo bang voor een Iraanse atoombom als Israël, en wil blijkbaar zijn toevlucht nemen tot elk middel om te voorkomen dat zijn regionale economische invloed wordt verstoord
Tegelijkertijd meldt de Iraanse Press TV dat een zeer groot contingent van Amerikaanse grondtroepen zich heeft verzameld in het buurland Azerbeidzjan. De onafhankelijke Azerbeidzjaanse nieuwssite Trend bevestigt het bericht.
Deze berichten kwamen slechts enkele dagen nadat het Pentagon bevestigde dat een ongewoon grote vloot van Amerikaanse oorlogsschepen inderdaad door het Egyptische Suezkanaal was gevaren, onderweg naar de Perzische Golf. Ten minste één Israëlisch oorlogsschip zou zich naar verluidt bij de Amerikaanse troepenmacht hebben gevoegd.
Zie ook Helpen Saoedi's Israël bij aanval op Iran? http://israeltoday.nl/headlines/10-engels/964Israël wil veilig in rust en vrede kunnen genieten van zijn vrijheid, net als ieder ander vrij land. Dat is maar weer gebleken in de eerste week van juni, toen het spektakel rond de ‘Bevrijd Gaza’ -vloot losbarstte buiten de territoriale wateren van Israël. Op hetzelfde moment werd opera Nabucco van Verdi aan de voet van de rotsvesting Massada opgevoerd. Zowel Massada als het libretto van de opera, dat je met recht Joods kunt noemen, symboliseren de Joodse vrijheidsdrang. In 73 n. Chr. verkozen 960 Joden op Massada de dood boven slavernij. Onder Nabucco (Nebukadnessar), de vorst van Babylon (538 v.Chr.) leefden ze in gevangenschap. Deze twee gebeurtenissen staan onuitwisbaar in het collectieve geheugen van het volk Israël gegrift.
Hoe lang geleden deze historische tragedies ook plaatsvonden, toch maakt het herleven van de geschiedenis diepe emoties los. De wereld lijkt Israëls vrijheid te willen opofferen aan een Palestijnse staat in het beloofde land. Het feit dat Israël nu weer op hetzelfde stukje grond woont als in Bijbelse tijden, is alleen te danken aan de Almachtige en niet aan de volkeren. Op z’n best staat de wereld onverschillig tegenover Israël, maar meestal wordt dit land beschouwd als de grote onruststoker van het Midden-Oosten en de wereld. Als de bekende Amerikaanse journaliste Helen Thomas (pag.16) al kan zeggen dat de Joden maar terug moeten gaan naar Duitsland en Polen – hoe kunnen ze dan meer liefde verwachten van de kant van hun openlijke vijanden? Wie zulke vrienden heeft, heeft geen vijanden nodig! Het bestaansrecht van Israël wordt zonder schroom in twijfel getrokken, Hamas wordt vergeleken met moeder Theresa en de IDF (Israëlische leger) met Jack the Ripper.
Daarom vinden wij het als redactie van Israel Today zo belangrijk om ons op tv, op het internet, en d.m.v. drukwerk te laten zien en horen. Op tv kunt u het ‘hoe’, op het internet het ‘wat’, en in het tijdschrift Israel Today het ‘waarom’ vernemen.
Lieve vrienden, jullie waarderen de woorden die uit Jeruzalem komen boven het gepraat over Jeruzalem. Hartelijk dank daarvoor!
Aviel Schneider en de Israel Today medewerkers