De vrouw als een zegen voor het volk
Door Anat Schneider.
Tegenwoordig is er in Israël veel te doen over ons als vrouwen. Neem bijvoorbeeld de eis van orthodoxe Joden dat wij op bepaalde buslijnen alleen maar achterin mogen zitten. Of de eis dat koorzang van vrouwelijke soldaten bij officiële ceremonies moet worden afgeschaft omdat volgens dezelfde ultra-orthodoxe Joden de vrouwenstem mannen zou kunnen verleiden. Dit soort zaken irriteren enorm, want als je de Bijbel leest, weet je dat vrouwen door de hele geschiedenis heen een zegen zijn geweest voor het Israël.
Op 8 maart begint het Joodse Poerimfeest, waarbij het hele boek van Ester wordt gelezen. Dat maakt het onderwerp van de positie van de vrouw extra actueel. Dit prachtige Bijbelverhaal over het weesmeisje dat bij haar neef Mordechai een warm thuis mocht vinden, wil ik me graag blijven herinneren. In de tijd van Ester werden meisjes door lakeien van de koning ontvoerd en in een soort gouden kooi vastgehouden. Ester was een van hen. Uiteindelijk werd zij door de koning uitverkoren vanwege haar schoonheid, haar zachte aard en haar gehoorzaamheid. Dat was vlak nadat koning Ahasveros zijn eerste vrouw Wasti had verworpen. Ook een schoonheid, maar wel heel koppig. Ester vertelt niet dat ze Joods is, maar als het er echt toe doet, wordt ze door Mordechaï gewezen op haar belangrijke missie. Hij zegt: ‘Wie weet ben je juist koningin geworden met het oog op een tijd als deze’ (Ester 4:14).
Als het gevaar tot haar doordringt, handelt ze onmiddellijk en vraagt ze alle Joden om drie dagen te vasten. En ze zegt: 'Moet ik omkomen, dan kom ik kom’ (Ester 4:16). Ester doorziet de zwakke plekken van zowel de koning als Haman, de Jodenhater. De koning was weliswaar de regerende vorst, maar het waren zijn adviseurs die alles om hem heen organiseerden. Het enige waar de koning zich persoonlijk druk om maakte, waren zijn vrouwen. En Haman was niet dom, maar verslaafd aan eer, dat was zijn zwakke plek.
De uitnodiging van Ester om bij haar te komen eten werd dan ook graag aangenomen. Ze weet ze allebei op hun zwakke punt te raken. Want Haman denkt nu zo ongeveer dat hij gelijk is aan de koning. Er ontstaat een onderhuidse rivaliteit. De koning wordt nerveus en kan er niet van slapen. Haman heeft helemaal niet in de gaten dat de koning met dit soort gedachten rondloopt. Als hij later bij Ester smeekt om genade, barst de bom. De koning ziet hem bij Esters ligbank op zijn knieën liggen en denkt dat Haman zijn lievelingsvrouw wil verkrachten. Daarmee is het lot van de Jodenhater bezegeld. Het volk van de Joden is door de wijsheid van een vrouw gered.


