Het gebed speelt in het Midden-Oostenconflict een grotere rol dan menigeen denkt. Zoals het Joodse volk dagelijks bidt om Gods zegen, zo richten moslims dagelijks hun gebed tot Allah. Beide volken bidden om bescherming, gezondheid en welzijn. Jood en moslim bidden ook beide om vrede, elk op eigen wijze. Steeds weer zien we dat christenen daarbij een standpunt innemen voor een van beide partijen: voor de Joden of voor de Palestijnen.

Iedere bidder hoopt dat de almachtige God of Allah zijn of haar gebed verhoort en niet dat van de ander. Ik was getuige van een discussie tussen een vrome Jood en een moslim bij de Mestpoort van de oude stad in Jeruzalem.

Zij spraken over de vraag: ‘Welke gebeden zijn effectiever, die van de Jood of die van de moslim?’ De oudere moslim hield vol: ‘Allah zal ons genadig zijn, omdat jullie ons land gestolen hebben en omdat Hij rechtvaardig is, zal Hij ons gebed verhoren.’ De veel jongere Breslauer Jood voerde het Bijbelse argument aan van het erfrecht: ‘De God van Abraham, Isaak en Jakob verhoort ons gebed. Dat wij vandaag in dit land wonen, bewijst de juistheid van de Bijbel en dat de Almachtige ons gebed verhoort!’ Natuurlijk had de Jood de Bijbel aan zijn kant, want die laat er geen twijfel over bestaan dat God gebeden verhoort.

Cynici zullen zich natuurlijk afvragen of gebed überhaupt wordt verhoord en door wie? In de westerse wereld speelt gebed in de politiek nagenoeg geen rol. Zowel in het Israëlische Belinson ziekenhuis als aan de Amerikaanse universiteit van Arizona wordt studie gedaan naar het effect van gebed. Men wil weten of gebed een beduidende bijdrage levert aan genezing. Patiënten met vergelijkbare aandoeningen worden, zonder dat zij dat weten, in twee groepen verdeeld. Voor de ene groep wordt gebeden, voor de andere groep niet. Uit het onderzoek blijkt dat dagelijks gebed over een periode van meerdere weken complicaties vermindert en genezing bevordert.

Bij het gebed voor regeringen, landen en volken, zien zowel Joden, christenen als moslims dat er een geestelijke strijd woedt met Israël als inzet. Ongelovigen zien gebed eerder als hinderlijk, want het houdt rekening met een hogere macht. En religie is nu eenmaal een bron van conflicten. Dat verklaart ook waarom het Midden- Oostenconflict zo moeilijk oplosbaar is.

Voor geen enkel ander politiek probleem wordt zoveel gebeden als voor het Israëlisch-Palestijns conflict. De vraag is of de politiek het gebed beïnvloedt of juist andersom? Net als in Bijbelse tijden heeft gebed ook in deze tijd invloed op politieke beslissingen. Volhardend gebed voor de vrede van Israël is essentieel voor de politieke ontwikkeling in het Midden-Oosten. ‘De Heer is ver verwijderd van de goddelozen, het gebed van de rechtvaardigen hoort Hij’ (Spreuken 15:29).