Dagblad Jediot Ahronot publiceerde op 4 september onder deze kop een uitgebreid artikel over de manier waarop de Israëlische overheid zich gedraagt tegenover de Messiaanse familie Ortiz uit de Joodse nederzetting Ariel in Samaria. Drie jaar geleden raakte Ami Ortiz, de jongste zoon van de familie, zwaar gewond, toen hij voor de deur van het appartement waar de familie woont, een mand zag staan met Poerimcadeautjes. Hij pakte de mand op om hem mee naar binnen te nemen, maar toen ontplofte de mand in zijn handen. De schroeven en spijkers waarmee de bom was gevuld, vlogen in het rond en verwondden Ami over zijn hele lichaam. Het is een groot wonder dat de jongen het heeft overleefd.

Een jaar later werd de dader gepakt. De Israëlische media schilderden deze Jakov Teitel af als een Joodse terrorist, die Messiaanse Joden haat, een Palestijn vermoordde en de links-liberale prof. dr. Seev Sternhell een bombrief stuurde. Ami Ortiz heeft veertien operaties moeten ondergaan. Zijn vijf broers en zusters hebben in de militaire dienst gezeten of zitten er nu in, maar daartoe zal Ami nooit in staat zijn. Onlangs kreeg de familie Ortiz post van de sociale verzekeringsdienst met de mededeling: ‘Volgens onze gegevens gaat het in het geval van uw zoon Ami niet om een terreuraanslag.’

Juridisch beschouwd is er alleen van terreur sprake als een Arabier een Jood verwondt, of omgekeerd. Toen de verzekeringspolis werd opgemaakt is nooit gedacht aan de mogelijkheid dat de ene Jood de andere Jood zou willen vermoorden, omdat die anders denkt of gelooft.

In 1997 had dezelfde Jakov Teitel de Arabische taxichauffeur Samir Balbissi vermoord. De niet-Joodse nabestaanden van Balbissi uit Hebron kregen van de staat wel smartengeld. Deze Palestijnse familie werd namelijk officieel als slachtoffer van terreur erkend. Zo niet de Messiaanse familie Ortiz uit Ariel, een Joodse nederzetting. In het krantenartikel wordt Ami geciteerd: ‘Aan de ene kant wordt ons verweten dat we geen Joden zijn, omdat we in Jezus geloven. Maar zodra het de staat geld gaat kosten, zijn we ineens koosjere Joden.’ Het artikel is op milde toon en met veel begrip voor de Messiaanse familie geschreven. Op de vraag van journalist Akiva Novik, of hij zichzelf een zendeling vindt, antwoordt Ami’s vader David ontkennend: ‘We willen ons geloof in rust en vrede kunnen beleven.’ Wat de familie Ortiz is overkomen, kan iedereen overkomen. De grootste Israëlische krant heeft dit onrecht gelukkig aan de kaak gesteld. Nu maar hopen dat de wetgever de huidige wet gaat aanpassen.