Egypte: de volgende islamitische republiek?
De voorlopige uitslagen van de eerste democratische verkiezingen in Egypte zijn een teleurstelling voor mensen die geloven in de Arabische lente en in een vrij, democratisch Midden-Oosten.
De parlementsverkiezingen in Egypte vinden plaats in drie fasen, verdeeld over een periode van een maand. Maar wie zich niet laat misleiden door de waan van de dag, kan nu al inschatten hoe de volgende Egyptische regering eruit gaat zien.
Volgens officieuze berichten in de Arabische media en onderzoeken van onafhankelijke partijen zal de Moslimbroederschap minstens veertig procent van de stemmen krijgen. Dat zou nog niet zo erg zijn als de overige partijen gematigd zouden zijn. Maar dat is niet het geval. De partij die tot nu toe als de op één na grootste uit de verkiezingen komt (20%), is de streng islamitische, salafistische Nourpartij. Deze partij is voortgekomen uit een stroming binnen de soennitische islam en is bijna net zo radicaal als de Moslimbroederschap. De liberale Vrijheidspartij en de seculiere Neo-Wafd partij krijgen de minste stemmen en eindigen op een gedeelde laatste plaats, zo voorspelt de Egyptische krant Al Masry Al Youm.
De Egyptische politicoloog Diaa Rashwan meldde in de staatskrant Al- Ahram dat de uitslagen van de tweede en derde ronde van de verkiezingen nu al zo goed als vaststaan en een overwinning zullen opleveren voor de fundamentalistische partijen. De onverwacht hoge opkomst bij de eerste ronde (62%) biedt de toekomstige regering een stevig platform voor het uitdragen van islamitische idealen.Wat zijn deze idealen? De politieke tak van de Moslimbroederschap, de ‘Partij voor vrijheid en gerechtigheid’, heeft kort geleden op internet een manifest gepubliceerd waarin wordt verklaard dat de partij streeft naar individuele vrijheid en bovenal persvrijheid, maar dat de morele interpretatie van deze vrijheden wordt bepaald door de sharia, de islamitische wetgeving. De partij meldt op internet ook voorstander te zijn van een leidende rol voor Egypte bij internationale islamitische kwesties. Het wekt geen verwondering dat Iran tevreden toekijkt bij de ontwikkelingen in Egypte. Al voor de Egyptische verkiezingen zei brigadier-generaal Qassem Suleimani, commandant van de Iraanse Quds Brigade voor een gehoor van vijftigduizend soldaten: ‘Egypte is het nieuwe Iran, of zij (de Westerse landen) het willen of niet!’ Soleimani raadde alle landen waar de Arabische lente heerst aan om dezelfde koers te volgen.
De ‘Partij voor vrijheid en gerechtigheid’ noemt in haar manifest ook Israël en de Palestijnen: ‘Wij willen een actieve en invloedrijke rol spelen in de erkenning van Palestijnse rechten en de bevrijding van hun land. Het is de plicht van moslimlanden om het Palestijnse volk te ondersteunen. De Palestijnse verzetsbewegingen moeten actief optreden tegen de Zionisten die het thuisland van de Palestijnen hebben opgeëist.’
De Moslimbroederschap spreekt in hun verkiezingsprogramma niet rechtstreeks over het verbreken van het vredesverdrag met Israël, maar dit onderwerp staat wel al lang op de agenda. Grootmoefti Achmed al-Tayeb, een van Egypte‘s toonaangevende religieuze leiders, sprak kort geleden nog uit dat zijn haatgevoelens jegens de Joodse staat groter zijn dan ooit. Hij zei: ‘De Al-Aqsamoskee wordt door Joden aangevallen. We mogen niet toestaan dat de Zionisten van Al-Quds (Jeruzalem) een Joodse stad maken.’ Na deze woorden scandeerde een menigte van vijfduizend man: ‘Eens zullen we alle Joden doden!’
Zo mogelijk nog haatdragender waren de toespraken van de uit ballingschap teruggekeerde geestelijk leider en partij-ideoloog van de Moslimbroederschap, Yusuf al-Qaradawi, die tevens de geestelijke leider van Hamas is. Op het Tahrir-plein sprak hij voor een menigte van een miljoen mensen de hoop uit om Hitlers plan te voleindigen. De nazileider zou door Allah gezonden zijn om ‘de Joden te straffen.’
Volgens Shadi Hamid, directeur van de Midden-Oosten-denktank Brookings Doha Centre in Washington vertegenwoordigt al-Qaradawi de mening van een groot deel van de Egyptische volk.
Israël bereidt zich uiteraard op het ergste voor. ‘Het leger moet op elke mogelijke situatie kunnen reageren’, aldus Shaul Mofaz, voorzitter van het Knessetcomité voor internationale aangelegenheden en defensie. Mofaz zei dit tijdens een bijeenkomst van rekruten in een kazerne bij Tel Hashomer. Parlementslid Aryeh Eldad van de Nationale Unie vreest dat een overwinning van de Moslimbroederschap mogelijk de weg vrijmaakt voor Egyptische militaire aanwezigheid in de Sinaï. ‘De wereld moet zich realiseren dat dit tot een oorlog zou leiden’, aldus Eldad
Ryan Jones


